Coś się zaczyna dziać!!

    Lato w teatrze     Stowarzyszenie "Węgajty"        MKiDN        Instytut Teatralny                  e-teatr.pl

fot.: Maciej Janicki

 marzę o tym, by mieć psa ...

 Kim jestem??

 ... jasne: Pirotechnik i Kapitan!

 ... oraz Kucharz

 grupa rytmiczna: bębny, patyczaki i grzechotki

 ... własnej roboty

 To kwestia równowagi ...

 ... w państwie

Lato w teatrze - kilka słów o pierwszym tygodniu

   

Lato w teatrze     Stowarzyszenie "Węgajty"        MKiDN        Instytut Teatralny                  e-teatr.pl

Wiktoria:

Rzeczy ważne dla mnie/ rzeczy, które będę pamiętać z projektu po pierwszym tygodniu:

- niedyrektywny proces pracy- zarówno z dziećmi jak i między prowadzącymi
- proces wypracowywania wspólnych zasad z dziećmi- kontraktu, żywe dyskusje zgadzania się bądź nie ze zgłaszanymi punktami np. wspólna niezgoda grupy dotycząca punktu Martynki „nie płaczemy”, wspólna zmiana na „staramy się być dzielni”
- proces rozbudowywania wypowiedzi w kręgu zaczynającym i kończącym dzień, od „fajnie” i „dobrze” do „dziś nauczyłem się kręcić talerzem”, „najbardziej będę pamiętać, że nauczyłam się robić kłapaczkę”, „dziś czuję się pełna energii”
- wspólny kontrakt prowadzących stworzony przed projektem dotyczący wspólnych wartości
m.in. punkty szczególnie ważne dla mnie „konsekwencja zamiast kary”, „brak podziałów płciowych i stereotypowania płci w zadaniach”, „otwartość na dyskusję i pomysły dzieci”, „ocena- podobało mi się…
i można poprawić…, bez porównywania z innymi”
- proces powstawania scen z dziecięcych historii ważnych dla nich samych m.in. historię o jeżdżeniu na wielbłądzie
- Radka, Kubę i Amelkę, którzy zafascynowali się grą na bębnach
- wypowiedź Kuby „Nauczyłem się grać na patykach, wcześniej nie wiedziałem ,że można”
- kryzys koncepcyjny dotyczący historii z marzeniami grupy trzech chłopców Karola, Piotra i Michała (chcieli zostać Kapitanem Superbohaterem, Kucharzem i Pirotechnikiem), zakończony sukcesem (w końcu postacie tworzą razem „Bombę Kaloryczną”)
- zabawy w grupie zgłoszone przez dzieci m.in. Michała i Olę
- cześć warsztatu lalkarskiego stworzona na podstawie pomysłu Emila- budowanie „kłapaczek” orgiami, oraz budowanie historii i nauka animacji lalki na ich podstawie
- plakat do spektaklu stworzony przez najciszej mówiącą Agatkę
- afrykański taniec grupowy
- historię Martyny i Weroniki o nadawaniu koloru postaci
- podział na grupy warsztatowe wybrane przez dzieci – odpowiedzialne wybory i motywowanie się dzieci nawzajem, zdanie Klaudii i Nikoli „ My się przepiszemy z cyrku bo już go próbowaliśmy, niech teraz inne dzieci spróbują”
- mały pięcioletni Piotruś, który z różnych przedmiotów sam zbudował perkusję i wymyślił swój rytm
-Kuba tańczący w kapeluszu
-duma na zakończenie dnia w sobotę ! :)

Wiktoria Rutkowska

Lato w teatrze - mały reportaż zdjeciowy Maćka Janickiego z piątego dnia warsztatów

   

Lato w teatrze     Stowarzyszenie "Węgajty"        MKiDN        Instytut Teatralny                  e-teatr.pl

A to zdjęcia z czwartego dnia

    Lato w teatrze     Stowarzyszenie "Węgajty"        MKiDN        Instytut Teatralny                  e-teatr.pl

fot.: Maciej Janicki

"Kim jestem? - Bajkowe transformacje!" Pierwsze dni warsztatu Lata w teatrze

                                        

Lato w teatrze     Stowarzyszenie "Węgajty"        MKiDN        Instytut Teatralny                  e-teatr.pl


Hej, hej

Mamy za sobą już 4 dni warsztatów! Minęły bardzo szybko….

To dla nas wszystkich były bardzo radosne, ale i bardzo pracowite dni. Czas, w którym poznawaliśmy siebie nawzajem, zastanawialiśmy się kim jesteśmy i kim moglibyśmy być. Zapoznawaliśmy się z różnymi technikami pracy teatralnej oraz z dziedzinami związanymi z pracą nad pokazem.

Pierwszy dzień, poniedziałek zaczęliśmy od zabaw integracyjnych, które pomogły nam rozluźnić atmosferę, bo przecież emocji było sporo….  Pierwszy raz pracowaliśmy w takiej grupie, nie wszyscy się przecież dobrze znaliśmy. Po szalonych zabawach, lody zostały przełamane. Od razu poczuliśmy, że grupa ma niewiarygodny potencjał! Aby nasza praca przebiegała w dobrej, partnerskiej atmosferze, postanowiliśmy spisać kontrakt. Określiliśmy własne zasady, które towarzyszyć nam będą do końca projektu.

Dzień drugi i trzeci to czas, w którym mogliśmy poznać specyfikę czterech różnych warsztatów: cyrkowego, lalkarskiego, rytmicznym i teatru cieni. Wszyscy mieli okazję popracować na każdym z nich i już zacząć się zastanawiać, na którym czuje się najlepiej.

I nadszedł dzień czwarty – czas wyboru grup warsztatowych, których praca najbardziej do nas trafiła, zaciekawiła, którą chcemy kontynuować i rozwijać do końca naszego wakacyjnego spotkania. Okazało się, że nasza grupa jest bardzo dojrzała i bez większych problemów, po rozmowie w kręgu, udało się stworzyć wspaniałe grupy warsztatowe!!!

No to ruszmy do pracy!

W sobotę 12 lipca zapraszamy na nasz spektakl. Pokażemy rodzinom, bliskim  i znajomym efekt naszej dwutygodniowej pracy. Czasu mamy coraz mniej, ale entuzjazmu, ciekawych pomysłów i teatralnych umiejętności z każdym dniem przybywa.

(fot.: Maciej Janicki)

Wielogłosowe działania - przemyślenia na starcie nowego projektu na 2014

Odczuwamy potrzebę zareagowania. Znajdujemy się w obliczu zmian dokonujących się w coraz szybszym tempie na każdym poziomie egzystencji: kulturowej, ekonomicznej, społecznej. Znajdujemy się zarazem w obliczu zagrożeń:  zagrożeń kryzysu ekonomicznego, społecznych i kulturowych skutków globalizacji , zmian klimatycznych. Poczucie zagrożenia - rozumianego różnie w każdej grupie społecznej - powoduje narastającą polaryzację debaty publicznej. Debata nabiera obecnie cech destruktywnych w sytuacji, gdy mobilizacja społecznego wysiłku jest potrzebna by zmianom sprostać! Potrzebny jest zwrot.

Zwrot nie powinien polegać na wykluczeniu strony głoszącej poglądy nie akceptowane. Powinien on polegać na otwarciu w stronę głosów trudno słyszalnych!

Do najważniejszych zadań na 2014 dla nas należy zainicjowanie nowych form porozumienia, dialogu, ekspresji społecznej, skupionych na głosach słabszych, nie reprezentowanych przez środki masowego przekazu, nie wpisujących się w schemat  konfrontacji stronnictw.Odnosimy się zarówno do treści jak i do formy przekazu. Chcemy otworzyć język sztuki w stronę włączenia form interaktywnych i w stronę zjawisk oscylujących pomiędzy językiem debaty publicznej a językiem formy artystycznej.  

Zwracamy się do społeczności lokalnych jako do całości złożonych z różnych grup, w tym wiekowych. Ze szczególną uwagą uwzględniamy szanse ukryte w komunikacji z ludźmi starszymi i potrzeby dzieci, zwłaszcza na wsi. Bogaty, wielowymiarowy i zbudowany na relacji twarzą w twarz obszar form tradycyjnych jest istotnym medium w tym procesie. W drodze ku interaktywnej sztuce będziemy nawiązywali do teatru obrzędowego: do kolędy noworocznej i zapustów jak i do śpiewu – jak głosi tytuł projektu – wielogłosowego. Stanie się on ogniwem łączącym edukację artystyczną młodych adeptów z budowaniem postawy otwartości i słuchania głosu Innego. Spektrum użytych środków będzie wzbogacone konwencjami takimi jak rap, teatr Forum, performance, taniec butoh, improwizacja kontaktowa i inne.

W odniesieniu do treści pozostajemy wierni poruszonym przez nas tematom ostatnich lat: Chcemy, by debata publiczna została wzbogacona o pytania i problemy ludzi nie będących obecnie beneficjentami ekonomicznego rozwoju: ludzi niepełnosprawnych, mieszkańców odległych wsi, ludzi starszych. By przedmiotem konstruktywnej debaty stały się zadania wynikające z procesów globalizacji – takie jak napływ imigrantów i skutki antropogenicznej zmiany klimatu – spychane ciągle na margines dyskursu publicznego. Chcemy także uczynić tematem społecznej refleksji zagrożenie konfliktem. 

Działania teatru społecznego w przyszłości nie mogą pozostać domeną projektów doraźnych, ograniczonych do krótkoterminowych – z konieczności – strategii organizacji pozarządowych. Pragniemy zwrócić uwagę na potrzebę zbudowania w Polsce struktur instytucjonalnych, które dawałyby tego typu działaniom stabilne oparcie.

Erdmute Sobaszek

Wielogłos, to tytuł projektu Wacława Sobaszka, realizowanego w ramach ministerialnego stypendium w roku 2014.