czwartek, 2 lipca 2015

Lato w teatrze 2015 // impro i wyjście z cienia

Kolejny dzień naszych warsztatów rozpoczęliśmy od kręgu - w nim rozmawimy krótko o tym jak się czuje każdy z nas, z czym przychodzi na zajęcia. Przeszliśmy następnie do teatralnej rozgrzewki. W dużej grupie uruchomiliśmy nasze ciała od stópo do głów. Pomogły różne zabawy i ciekawy partner teatralnych ćwiczeń - podłoga. W drugiej części dnia pracowaliśmy w mniejszych grupach - tych samych, które przeprowadzały w Jonkowie teatralne śledztwo lokalne. Techniką improwizacji budowaliśmy sceny teatralnych etiud. Udało się uruchomić naszą pracownię teatru cieni. Farbkami do szkła stworzylismy próbne rekwizyty, bawiliśmy z cieniem naszych własnych ciał, przymierzaliśmy kostiumy o różnych fakturach i sprawdzaliśmy, jak pracują w tejże technice. Dzień zakończyliśmy ewaluacją - kazdy z uczestników wpisał swoje imię na termometrze uczuć. Rozmawialiśmy o tym co i dlaczego się podobało w dzisiejszych zajęciach oraz co możnaby poprawić w naszym funkcjonowaniu w grupie. Padły ważne słowa dotyczące bezpieczeństwa ogólnego i budowania poczucia bezpieczeństwa w grupie. To był intensywny czas.
jadą konie
 gra mucha lata





wspólny masaż w kręgu


 rozciąganie
 rozgrzewamy najmniejsze nawet części naszego ciała
 rollin'

widownia ogląda etiudy
i pierwsze oklaski dla wystepujących!
 kolejna etiuda z muzycznym akompaniamentem - niektórzy już rozpoznali swoje szczególne zamiłowanie do muzyki





 a tu pan fotograf i cameraman - pozdrawiamy!
 w pracowni cieni, pierwsze przymiarki





 ewaluacja dnia przeprowadzona prostą techniką "termometru uczuć"



środa, 1 lipca 2015

Lato w teatrze 2015 // teatralne śledztwo lokalne // Jonkowo na nowo

 Teatralne Śledztwo Lokalne zostało przeprowadzone – zebraliśmy dowody, przeprowadziliśmy wywiady, spisaliśmy zeznania. Spenetrowaliśmy przestrzenie Jonkowa z zupełnie inną percepcją - ciekawością detektywa, dla którego każdy napotkany przedmiot stać się może dowodem i powodem do snucia fantastycznych historii teatralnych. 

check us out na video!



W tym roku wychodzimy od pytania „Skąd jestem?” przechodząc do pracy nad tożsamością lokalną. W małych grupkach przeszukiwaliśmy Jonkowo - na nowo








krwiście czerwony patyk...



tajemniczy kształt

każdy z nas miał plakietkę detektywa i inne potrzebne w tym zawodzie gadżety
wyniki śledztwa omówiliśmy na forum


wtorek, 30 czerwca 2015

Lato w teatrze 2015 // Czas START!

Ruszyły warsztaty pedagogiki teatralnej w Teatrze Węgajty. We współpracy z Instytutem Teatralnym im. Zbigniewa Raszewskiego w Warszawie przez 2 tygodnie z grupą dzieci z gminy Jonkowo prowadzimy warsztaty teatralne, które zakończą się spektaklem "Skąd jestem? Teatralne śledztwo lokalne" (premiera już 11.07 w SP w Jonkowie, drugi pokaz 18.07 w dniu otwarcia festiwalu Wioska Teatralna 2015 > więcej informacji tutaj). Projekt jest naturalną kontynuacją i pogłębieniem pracy zapoczątkowanej w zeszłorocznej edycji Lata w teatrze, której warsztaty zwieńczył u nas pokaz "Kim jestem? Bajkowe trasformacje!" (więcej informacji, galeria zdjęć oraz filmik z warsztatów dostępne tutaj)

ROZ-POZNANIE
Dzień pierwszy rozpoczęliśmy od wzajemnego poznania. Uruchomiliśmy wiele gier i zabaw, które pomogły uczestnikom w zapamiętaniu imion koleżanek i kolegów oraz instruktorów.

  • gest - imię







  •  po nitce do kłębka





  
  • wąż



  •  tunel życzeń






KONTRAKT
Wspólnie z uczestnikami ustaliliśmy kontrakt grupowy. To interesujące narzędzie wpływające bezpośrednio na wzrost poczucia bezpieczeństwa członków grupy, która ma przed sobą perspetywę kilkudniowej współpracy. Wspólnie, w zdemokratyzowanym procesie, w którym głos każdego (dziecka czy instruktora) był jednakowo ważny, ustaliliśmy kilka zasad, które chcieliśmy praktykować w naszej nowopowstałej grupie. Ustaliliśmy też konsekwencje (nie kary!), jakie ponosi ktoś, kto się do ustaleń kontraktu nie zastosuje. Dzięki temu procesowi miały szansę zaistnieć: wspólne zarządzanie bezpieczeństwem przestrzeni, internalizacja zasad oraz próba wejścia z dziećmi w stosunki bardziej partnerskie.



RADOSNA TWÓRCZOŚĆ W PRZERWIE MIEDZY ZAJĘCIAMI



Jeszcze o projekcie:
Prowadząc ośrodek teatralny na kolonii wsi Węgajty koło Olsztyna, od wielu lat prowadzimy starania o  to, by objąć dzieci w naszym najbliższym otoczeniu opieką artystyczną. Traktujemy to jako nasz obowiązek wobec rodzin żyjących wokół nas. Trudno nam wyobrazić sobie, żeby jako teatr działający w określonym miejscu i środowisku lokalnym nie przekazywać naszych doświadczeń – równolegle w stosunku do naszych „dorosłych” poszukiwań – okolicznym dzieciom. Tym bardziej, że brak propozycji kulturalnych (poza działalnością świetlic i biblioteki gminnej) i edukacyjnych jest poważnym problemem w naszej gminie.
Nie jesteśmy w stanie zastępować sprawnie działających instytucji, jednak od końca lat dziewięćdziesiątych udawało nam się proponować różnego rodzaju projekty teatralne, obejmujące dzieci wsi Węgajty (kolędowania, projekt „Latająca świetlica”, uruchomienie grupy capoeiry, cyrk dziecięcy) a także dzieci z okolicznych świetlic (projekt sieciowania świetlic „Pedagogika teatralna w akcji”, omówiony podczas konferencji TISZ-aneks w Instytucie Teatralnym). W ubiegłym roku zrealizowaliśmy w ramach akcji „Lato w teatrze” warsztat i spektakl pt. „Kim jestem? Bajkowe transformacje”, w którym uczestniczyło ponad 20 dzieci z trzech miejscowości. Działanie to przełamało wiele ograniczeń, nie tylko poprzez intensywność pracy teatralnej i silną akceptację, z którą spotkał się finalny pokaz teatralny. Udało nam się bowiem uruchomić współpracę ze szkołą podstawową, opartą na dobrej komunikacji, zaufaniu i zbieżnych celach! Również Wójt gminy Jonkowa przejawił podczas rozmów o tegorocznym, planowanym projekcie teatralnym nie spotykaną, jak dotąd, otwartość, zaś Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej zwrócił się do nas o partnerstwo podczas realizowanego przez GOPS projektu świetlicy terapeutycznej.
Rezultatem ubiegłorocznego projektu było również powstanie zespołu pedagożek teatralnych, dopracowanie się wspólnych narzędzi pracy i doskonałej, wewnątrzgrupowej komunikacji. Chcemy kontynuować tę pracę uwzględniając doświadczenia z ubiegłego roku. Zarazem pragniemy pogłębić pracę z dziećmi, wykorzystując sprawdzone elementy języka teatralnego do opracowania zbiorowej wypowiedzi, dotyczącej zakorzenienia dzieci w ich najbliższym otoczeniu.

Chcemy, by poprzez nasze działania uruchomione zostały następujące procesy:
-          inicjacja teatralna i pobudzanie twórczości artystycznej dzieci ze środowisk wiejskich
-          wzmocnienie samooceny dzieci, zwłaszcza z trudnych środowisk
-          zaszczepienie dzieciom etosu i umiejętności pracy w grupie
-     połączenie edukacji teatralnej – poprzez lokalną tematykę spektaklu i poprzez środowiskową współpracę przy organizowaniu finalnego wydarzenia – z animacją lokalną
-          integracja w obszarze lokalnym: szkoły, świetlic wiejskich, Teatru Węgajty
-          opracowanie i pogłębienie narzędzi metodycznych wychowania przez sztukę 

~~
fot. Tobiasz Żuk

sobota, 27 czerwca 2015

teatrwegajty.art.pl. Obsługiwane przez usługę Blogger.